İçimdeki çocuk hâlâ ilkokul birinci sınıfta; teneffüs zilini duyar duymaz koşa koşa bahçeye çıkmaya hazır!

Çocukluğumdan beri kalemimi elimden pek düşürmedim. Hatta bazen kalem beni bıraksa da ben onu bırakmadım.

Herkes büyüdüğümü söylüyor ama içimdeki çocuk buna pek inanmıyor.

O hâlâ merak ediyor, hayaller kuruyor ve yeni maceralar peşinde koşuyor.

Kelimelerle oynamayı, onlara bazen kanat, bazen kahkaha,bazen de sıcacık bir sarılma vermeyi seviyor.

Onun için yazmak; umut, neşe ve sevgi dolu kelimeleri el ele tutuşturup hayatın içinde dans etmek demek.

Dünyayı, dürüstlüğü pusulası yapan, çalışkanlığı sırt çantasına koyan ve

hayal gücünü hiç kaybetmeyen çocukların güzelleştireceğine tüm kalbimle inanıyor.

Açıkçası, yetişkinlerin dünyasını kurtarmak konusunda umudu biraz da çocuklardan yana!

Bu büyük bir macera! Benimle bu maceraya katılmaya var mısınız çocuklar?

Yeni maceralara tek başıma çıkmayı pek sevmem. Merak etmeyin, bu yolculukta valiz hazırlamanıza gerek yok.

Biraz hayal gücü, biraz da gülümseme yeter!

Ben hazırım… Ya siz ?